bić pianę


bić pianę
bić pianę {{/stl_13}}{{stl_7}}'mówić dużo, niepotrzebnie, nie na temat, sztucznie powiększać wagę jakiejś sprawy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bić pianę wokół wyboru prezesa telewizji. Zamiast bić pianę niepotrzebnych frazesów, weźmy się do solidnej pracy. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bić — ndk Xa, biję, bijesz, bij, bił, bity 1. «zadawać razy, ciosy; chłostać, smagać» Bić kogoś pięściami, rózgą, kijem, batem. Bić kogoś, coś z całej siły, do utraty przytomności, do upadłego, ile wlezie. Bić po łapach; bić po plecach, po twarzy a. w… …   Słownik języka polskiego

  • bić — 1. iron. Bić pianę «prowadzić czcze rozmowy, dyskusje niewnoszące nic nowego do sprawy»: Bicie piany trwało kilka godzin. Do chwili zamykania tego wydania radni jeszcze dyskutowali nad budżetem. DzPozn 03/03/1999. 2. Bij, zabij «wyrażenie… …   Słownik frazeologiczny

  • piana — pot. Mieć pianę na ustach, na pysku; dostać, dostawać piany na pysku «być bardzo złym, zdenerwowanym; wpaść, wpadać w złość»: Było jednak coś, od czego dostawał piany na ustach – w żaden sposób nie chciał zrozumieć, że trzeźwiejący alkoholik nie… …   Słownik frazeologiczny

  • piana — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. piananie, zwykle w lp {{/stl 8}}{{stl 7}} lekka, pęcherzykowata masa powstała wskutek ubijania, nagrzewania, wstrząsania, fermentacji określonej substancji : {{/stl 7}}{{stl 10}}Piwo z pianą. Piana z… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • piana — ż IV, CMs. pianie zwykle blm «nieprzezroczysta, lekka, pęcherzykowata masa tworząca się na powierzchni niektórych płynów lub z niektórych płynów wskutek ich silnego ubijania, wstrząsania, nagrzewania, fermentacji» Bić, ubijać pianę z białek.… …   Słownik języka polskiego